Zoekplaatje 5

Paolo

Het voetbalseizoen is weer aangebroken en dat brengt me op deze man. Helaas is hij niet meer op het veld te bewonderen. Als er al een reden was voor

veel vrouwen om Italiaans voetbal of CL te kijken, dan was hij het. De voormalig linksback van AC Milan, Paolo Maldini. Fantastisch lichaam, topfit, gratie, ogen om in te verzuipen... en o ja, zou het bijna vergeten, hele hele goede voetballer.

Don't talk, just kiss

Zoenen is gezond. Bepaalde hormonen krijgen een boost (die je happy maken) en anderen worden geremd (stress-hormonen). Daarnaast schijnt zoenen te helpen tegen hooikoorts en gaatjes in je tanden en mensen die veel zoenen leven langer. Er moet dus meer gezoend worden.

Ik ben een groot liefhebber van de zoen. Mits het goed gebeurd. Zoenen is een kunstvorm. En iedereen heeft zijn eigen stijl. Goed zoenen is dus erg afhankelijk van smaak. Persoonlijk ben ik erg fan van zoeners die doorhebben dat de lippen een cruciale rol spelen. Daarmee creëer je de mooiste zoenen.

Maar zoenen doe je niet zomaar. Daar moet je wel gevoel inleggen. Een vuurwerk-zoen kan in mijn mening alleen ontstaan als je ook gevoelens hebt voor de ander. Zoenen om te zoenen met iemand die je niets doet, kan niks worden. Dan blijft het bij ‘speeksel uitwisselen’. Ik weet niet of meer mensen dit gevoel kennen, maar ik kan echt smachten naar een zoen. Als het er dan niet van komt, blijf ik de hele dag met zo’n zoemend gevoel zitten. Kan dan ook niet van mijn lippen afblijven. Bijten, zuigen, wrijven, niks helpt. Heel irritant.

Mijn punt; de zoen wordt wel eens ondergewaardeerd. Vandaar speciale aandacht voor dit mooie fenomeen. Dus mensen, zoen meer! Het is niet alleen geil en spannend, het is nog gezond ook.

Funniest videos 2

Nog zo een. Reservoir Dogs. Mr Blonde gaat los, schitterend!

Funniest videos 1

Mijn gevoel voor humor is 'bijzonder' te noemen. Jaren terug zag ik Domino, een fantastische verre-van-standaard roadmovie. Deze scene heeft me bijna van het leven beroofd door een niet te stoppen slappe lach. Enjoy!

Een verhandeling over liefde en haat

Meteen met de deur in huis vallend, dit is mijn stelling: liefde en haat zijn NIET twee uitersten op een schaal. Ze zitten allebei aan hetzelfde uiteinde van het draadje. Helemaal aan de andere kant staat onverschilligheid, of ongevoeligheid. Goh, Liane heb je dat helemaal zelf bedacht? Nee, dat niet. Een bevriende zakenrelatie heeft me dat ooit gezegd. Maar ik geloof er heilig in.

Liefde en haat zijn tweelingbroertjes, ze horen bij elkaar. Zoals yin en yang, dag en nacht. Alleen de mensen die je liefhebt kunnen je kwetsen. En alleen diegene die je pijn kan doen, kan je ook troosten. De switch van de een naar de ander is ook zo gemaakt, sneller dan van liefde naar ongevoeligheid. Een aantal voorbeelden ter illustratie.

Ik was jarenlang bevriend met een dame, maar gedurende een periode van enkele maanden begon het te wringen tussen ons. Ik zat in die tijd niet lekker in mijn vel door relationele problemen en zat klem, muurvast eigenlijk. Daarnaast kan ik nogal heftig uit de hoek komen. Zij stoorde zich aan mijn norse stemming en voelde zich niet ‘mans’ genoeg om mij aan te spreken op bepaalde zaken. Na een half jaar was het contact volledig verdwenen. Zij had echter nog wel contact met mijn partner en andere mensen om mij heen. Dat voelde verschrikkelijk aan. Elke keer als zij ter sprake kwam uitte ik me met de nodige agressieve gevoelens. Ik had een hekel aan dat contact die anderen met haar hadden, ik had er een hekel aan als zij ter sprake kwam en ik had een hekel aan haar. Later realiseerde ik me dat het geen kwestie was van ‘een hekel hebben aan’, maar pure pijn. Ik miste haar. En hoe! Liefdesverdriet is misschien wel een woord dat op zijn plaats was. Inmiddels zijn we weer terug bij elkaar. We hadden na jaren van stilte afgesproken om eens met elkaar te praten. Zenuwachtig dat ik was, onvoorstelbaar. Al snel voelde het contact als vanouds, maar dan aangevuld met de ervaring van de nodige levensjaren. Ik geniet van het contact met haar en als ze er niet is, mis ik haar. Ik heb haar lief. En nu ik weet dat ze ergens tussen vakantiebestemming en thuis zweeft, doordat de auto met panne langs de kant staat, doet me dat pijn.

Na 7,5 jaar onder één dak te hebben geleefd met mijn partner, kwam onze relatie ten einde. Not a pretty picture, I can tell you. Gelukkig had ik al snel door dat mijn levensvreugde, zonder hem, er beter van werd. Maar dat wil niet zeggen dat het niet zwaar was dat eerste half jaar. Zeker ook omdat we elkaar dagelijks zagen op de zaak. We ontweken elkaar niet, maar ik zat vol met vragen rondom de toedracht. Ik kan wel stellen dat ik hem in die periode heb gehaat. Niet omdat hij me had verlaten. Nee daar was ik eigenlijk wel blij om. Maar meer om de pijn en frustratie die de laatste jaren hadden gebracht. Tegenwoordig hebben we een ander soort relatie, waar ik het juiste woord nog niet voor heb gevonden. We zijn goede collega’s, werken fantastisch samen. We zijn bezorgd om elkaars welzijn, zowel geestelijk als lichamelijk. Helpen elkaar waar we kunnen. We komen voor elkaar op. We pesten elkaar. We lachen met elkaar. Ik kan me zomaar voorstellen dat we samen een hele leuke avond kunnen hebben in de kroeg. Heb ik hem lief? Misschien wel. Anders dan vroeger, dat is zeker. Maar misschien hoort dit ook wel onder de noemer ‘liefde’.

Dit brengt me bij de vraag “Is liefde het alleenrecht dat tussen twee partners bestaat?” Nee is mijn idee. Ik heb lief en niet zomaar. Liefde wordt door mij doorgaans geschreven met een grote L. Soms teder, soms tough en soms heet. Maar altijd veel.

Big E

Vandaag was Sneakerz in de stad. Met als klapper Erick E. Nog nooit gezien, dus 't moest er maar eens van komen. Toen de set net was begonnen kreeg ik nog een sms van D, dat hij en Sonja niet meer kwamen. En of ik mezelf kon inhouden om niet te gaan kwijlen. Nou inderdaad E is een plaatje. Bij iedere beat die hij aflevert grijnst ie van oor tot oor. Prachtige vent. Naast die killer smile had ie heerlijke muziek bij. Ook een nummer met de sample van Flash (had jij gaaf gevonden D). Over de geluidskwaliteit zullen we het maar niet al te lang hebben. Die was weer ruk. Geluid stond veel te zacht. Op 5 meter van het podium kon je nog met elkaar praten. Vind ik niet kunnen. Daar moet gedanst worden. Het was wel rete-druk en ik heb menig glas wijn, bier en fris over me heen gekregen. Toen E klaar was, brandde mijn voeten in mijn schoenen en verlangde ik naar een heerlijk koud flesje Eristoff. Dus daar geniet ik nu met volle teugen van.